چشم چشم دو ابرو نگاه من به هر سو
پس چرا نیستی پیشم ؟ نگاه خیس تو کو؟
گوش گوش 2 تا گوش، یه دست باز یه آغوش
بیا بگیر قلبمو یادم تورو فراموش،
چوب چوب یه گردن، جایی نرو تو بی من
دق می کنم میمیرم، اگه دور بشی از من
دست دست 2 تا پا ، یاد تو مونده اینجا
یادت میاد که گفتی، بی تو نمیرم هیچ جا
من ؟ من ؟ یه عاشق ، همون مجنون سابق.....

 * * * * * * * * * * * *  * * * * * * * * * * * 

یکی می پرسد اندوه تو چیست؟ سبب ساز سکوت مبهمت کیست؟
برایش صادقانه می نویسم برای آنکه باید باشد و نیست....

 * * * * * * * * * * * *  * * * * * * * * * * * 

در خلوت من نگاه سبزت جاریست...
این قسمت بی تو بودنم اجباریست،
افسوس نمی شود کنارت باشم،
بی تو هر ثانیه و هر لحظه ی من تکراری است...

 * * * * * * * * * * * * ** * * * * * * * * * * 

منم آن شعله ی آتش که از هر شمع برخیزم...
تمام هستی خود را فقط به پای تو ریزم،
درون قلب من فرمانروایی کن،
که از موی تو برخیزد همه عطر دل انگیزم....

 * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * 

من عاشق آن دیده چشمان سیاهم،
بیهوده چه  گویم که پریشان نگاهم،
گر مستی چشمان سیاه تو گناه است،
من طالب آن مستی و خواهان گناهم ....

 * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * 

بادبادک رفت بالا....
قرقره از غصه لاغر شد!!!

 * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * 

در سکوت دادگاه سرنوشت،
عشق بر ما حکم سنگینی نوشت،
گفته شد دل داده ها از هم جدا،
وای بر این حکم و این قانون زشت...

 * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * 

دل هیچ کس نمی سوزد برای حال غمناکم
مگر سوزد همان شمعی که میسوزد سر خاکم.

 * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * 

اگر روزی دلت لبریز از غم بود،
گذارت بر مزار کهنه ام بود،
بگو این بی نصیب خفته در خاک
یه روزی عاشق و دیوانه ام بود...

 * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * 

خبر به دورترین نقطه جهان برسد،
نخواست او به من خسته، بی کمان برسد،
شکنجه بیشتر از این که پیش چشم خودم..
کسی که سهم تو باشد به دیگران برسد خدا کند،
که نفرین نمی کنم، نکند به او که عاشق او بوده ام ، زیان برسد،
خدا کند فقط این عشق از سرم برود خدا کند که فقط زود آن زمان برسد...

 * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * 

ترسم که شبی از غم ناگه بمیرم،
در بستر دلسوز با آه بمیرم،
آن لحظه ی آخر که اجل گفت بمیر،
ای کاش تو را ببینم آن گاه بمیرم...

 * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * 

شد باز به روی خلق باب برکات،
ای غرق گنه رسید کشتی نجات،
زن دست به دامان جواد و بفرست،
بر احمد و آل او دمادم صلوات...

 * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * 

آقا بیا تا زندگی معنا بگیرد،
شاید دعای مادرت زهرا بگیرد..
آقا بیا تا ظهور چشم هایت،
این چشم های ما کمی تقوا بگیرد..

 * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * 

پشت ابر خودبینی هایمان امام زمان نشسته است...

 * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * 

این دل اگر کم است بگو سر بیاورم،
یا امر کن که یک دل دیگر بیاورم،
مولا خلاصه عرض کنم دوست دارمت،
دیگر نشد عبارت بهتر بیاورم...

 * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * 

اگر در دنیا، خودت را مهمان حساب کنی و حق تعالی را میزبان،
همه غصه ها می روند،
چون هزار غصه به دل میزبان است که دل مهمان از یکی از آنها خبر ندارد..

 * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * 

یکی بود یکی نبود اون که بود تو بودی اون که تو قبله تو نبود من بودم،
یکی داشت یکی نداشت،
اون که داشت تو بودی اون که کسی رو نداشت من بودم،
یکی خواست یکی نخواست،
اون که خواست تو بودی اون که نخواست از تو جدا بشه من بودم..